สาวเสิร์ฟห่างบ้าน สุดกลั้นน้ำตาหลังถูกเซอร์ไพรส์ ความหวังเจอหน้าแม่ กลายเป็นจริง

เปิดเรื่องราวเล็ก ๆ ที่ประทับใจ สาวเสิร์ฟห่างบ้านมานานหลายปี ไม่เคยได้กลับ คิดถึงแม่แทบขาดใจก็ต้องทน แต่เพื่อนร่วมงานช่วยกันเซอร์ไพรส์แบบคาดไม่ถึง และความหวังในการกลับบ้าน ก็ได้เป็นจริงในที่สุด

ในสังคมอเมริกันและหลาย ๆ ประเทศทั่วโลกนั้น ผู้คนวัยหนุ่มสายมากมายต่างก็เดินทางออกจากบ้านเพื่อทำงานหาเงินส่งเสียเลี้ยงดูตัวเอง แมรี่ คีอาอูลานา-ริโอตูตาร์ คือหนึ่งในนั้น เธอละทิ้งบ้านเกิดในฮาวายมาตั้งแต่ปี 2555 เดินทางไกลมาอาศัยอยู่ในเมืองลาเรโด รัฐเทกซัส แมรี่ทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟอยู่ที่ร้านอาหาร Cheddar’s Scratch Kitchen ถึงแม้ว่ามันเป็นงานที่หนัก แต่เธอก็ไม่เคยเบื่อ เพราะมีเพื่อนร่วมงานที่น่ารักและสนิทสนมกันเหมือนกับครอบครัว
สิ่งหนึ่งที่ทำให้แมรี่เป็นทุกข์ก็คือ เธอห่างบ้านมาเป็นเวลานานเหลือเกิน เธอคิดถึงอ้อมกอดของแม่และสาวลมแสงแดดที่เธอคุ้นเคย แต่แมรี่ไม่เคยมีโอกาสได้กลับบ้าน ด้วยงานที่ยุ่ง และเงินทองที่ไม่มากพอ เธอจึงต้องเก็บงำความคิดถึงบ้านเอาไว้ในใจ หวังอยู่ลึก ๆ ว่าสักวันหนึ่งเธอจะได้กลับบ้านไปหาแม่ และมันก็ได้กลายเป็นความจริง อย่างที่เธอไม่เคยคาดคิด
เรื่องราวซึ้งใจของแมรี่ ถูกหยิบยกมารายงานโดยเว็บไซต์ไลฟ์บัซ เมื่อวันที่ 9 เมษายน 2561 โดยในวันหนึ่ง ขณะที่แมรี่กำลังทำงานกะกลางคืนอยู่ที่ร้าน อยู่ดี ๆ เพื่อนร่วมงานหลายคนที่ไม่ได้มีกะทำงานในวันนั้น ก็โผล่มาที่ห้องครัวหลังร้านและตามหาแมรี่ พวกเขาพาเธอมายืนกลางห้องและยืนล้อมรอบ ๆ ตัวเธอ แมรี่ยิ้มแบบงง ๆ ด้วยความประหลาดใจ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อถามว่านี่มันเรื่องอะไรกัน ก็ไม่มีใครตอบ แถมสีหน้าแต่ละคนดูตื่นเต้น ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กันทั้งนั้น แมรี่จึงได้แต่ยิ้มแบบงง ๆ ปนประหลาดใจ เพราะเธอไม่รู้ว่าเพื่อน ๆ เหล่านี้จะแกล้งอำอะไรเธอหรือเปล่า

ในตอนที่กำลังงง ๆ อยู่นั้นเอง เพื่อนคนหนึ่งหยิบกระดาษโน้ตขึ้นมาอ่าน ใจความว่า “แมรี่ เธอทุ่มเททำงานอย่างหนักเพื่อร้านอาหารร้านนี้ และใส่ใจพวกเราทุกคนเหมือนกับเป็นครอบครัว เธอทำดีกับพวกเรามาโดยตลอด ขอให้พระเจ้าคุ้มครองเธอนะ” และเพื่อนอีกคนก็พูดขึ้นมาว่า “ขอให้เธอโชคดี เดินทางกลับบ้านโดยปลอดภัยนะจ๊ะ” เมื่อเพื่อนกล่าวจบ ก็ยื่นซองกระดาษสีขาวซองหนึ่งให้กับแมรี่ เธอยิ่งงงหนักกว่าเดิมว่านี่มันเรื่องอะไรกัน เพราะเธอก็ยังทำงานอยู่ทุกวัน ไม่ได้มีแผนการเดินทางไปไหนเลย

ภายในซองกระดาษซองนั้นคือความหวังที่เป็นจริงของแมรี่ โดยเพื่อนร่วมงานทุก ๆ คนร่วมใจลงขันระดมทุนซื้อตั๋วเครื่องบินไปฮาวายให้กับแมรี่ เพื่อให้เธอได้กลับบ้านกับเขาสักครั้ง และได้เจอหน้าแม่ที่คิดถึงมานาน เมื่อแมรี่รับรู้ว่าเพื่อนร่วมงานทำอะไรให้กับเธอ เธอก็อึ้งอย่างมาก และตื้นตันใจจนกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ เพื่อน ๆ ทุกคนต่างก็รู้สึกยินดีและเข้ามากอดแมรี่ บอกรักเธอพร้อมกับอวยพรให้เธอเดินทางโดยปลอดภัย
“ฉันมาเรียนมหาวิทยาลัยที่เทกซัส ตั้งแต่ปี 2555 โดยได้ทุนนักกีฬาวอลเลย์บอลจนจบปริญญาตรี ตลอดหลายปีที่ผ่านมา การเดินทางกลับบ้านมันเป็นเรื่องยาก เพราะฉันไม่มีเงินมากพอ การอยู่ห่างไกลจากพวกเขา โดยเฉพาะห่างจากแม่ที่คอยห่วงใยและดูแลฉันมาตลอด มันเป็นเรื่องที่เจ็บปวดหัวใจมาก สำหรับฉันนั้น งานที่ฉันทำไม่ใช่สิ่งที่น่าเบื่อเลยสักนิด ฉันมีความสุขในการทำงานที่นี่ และเพื่อนร่วมงานที่น่ารัก จิตใจดีทุก ๆ คน คือสิ่งสำคัญที่ทำให้ฉันมีชีวิตรอดอยู่ได้นานขนาดนี้ โดยไม่ได้เจอหน้าครอบครัว”

“พวกเราที่นี่มีคติว่า ‘เชดดาร์ทุก ๆ คนคือหนึ่งเดียว’ ฉันไม่เคยเข้าใจความหมายของมันอย่างลึกซึ้ง จนกระทั่งในคืนนี้ ฉันไม่ใช่คนที่ชอบขออะไรจากคนอื่น โดยเฉพาะเรื่องเงิน แต่เมื่อได้เห็นเพื่อน ๆ เหล่านี้ร่วมใจกันทำเพื่อฉัน มันมีความหมายมากค่ะ ฉันไม่เคยรู้สึกซาบซึ้ง ตื้นตันใจ และรู้สึกอยากขอบคุณใครมากขนาดนี้มาก่อน ฉันรักพวกเขาทุกคนมากเลยค่ะ มากเกินกว่าที่ฉันจะอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ค่ะ” แมรี่ กล่าวถึงความรู้สึกของเธอ

ขอขอบคุณข้อมูลดีดีจาก กระปุกดอทคอม